Sanığın yokluğunda 16/05/2011 tarihinde verilen kararın , cezaevinde başka bir suçtan hükümlü olan sanığa 09/06/2011 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, 46.00 TL lik temyiz harç ve masrafını ekonomik sıkıntı nedeniyle karşılayamayacağını belirtmek suretiyle hükmün sanıkça süresinde temyiz edildiği, mahkemece temyiz harcı ikmal olunmadığından 11/07/2011 günlü ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır. 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 13. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında harç alınması hükme bağlanmış ve anılan yasa maddesi Anayasa Mahkemesinin 20/10/2011 tarih ve 2011/54-142 sayılı kararı ile iptal edilerek, iptal hükmünün kararın Resmi Gazetede yayımlandığı 29/12/2011 tarihinden başlayarak altı ay sonra (29/06/2012 tarihinde) yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin iptal hükmünün gerekçesini, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, mahkemeye erişim hakkının engellenmemesi bağlamında belirlediği kriterlerden biri olan ve adil yargılanma hakkı kapsamında değerlendirilen, “ödeme gücü olmayanlar bakımından etkili adli yardım sisteminin olması” koşulunun ülkemizde yeterince bulunmamasına dayandırdığı gözetildiğinde, anılan hususun Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğe girmesi beklenmeksizin temel haklarla ilgili Uluslararası Sözleşmeler ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları dikkate alınarak iç hukukta uygulanması gerektiğinden, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 11/07/2011 günlü 2010/428-2011/380 sayılı ek karar kaldırılarak, 16/05/2011 tarihli hükme yönelik temyiz itirazları nedeniyle yapılan inceleme sonunda; Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;