9. Ceza Dairesi

nitelikli hırsızlık

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/160 Esas, 2014/411 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve nitelikli hırsızlık suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; Kararın düzeltilerek onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanın Temyiz Sebebi;

Sanıkla geçmişte gönül ilişkisi bulunmadığı, sanığın daha önce de benzer suçlamalar ile gözaltına alındığı ve sabıkası bulunduğu, olayın şoku ile durumu hemen adli mercilere intikal ettiremediği, sanığın aşamalarda ifadesinin değiştiği, adli tıp raporuna göre olaydan dolayı kendisinde depresyon tanısı saptandığı, sanık hakkında atılı suçlardan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi;

Hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

C. Sanık Müdafisinin Temyiz Sebebi;

Kendisini vekille temsil ettiren ve beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, tutuklu kaldığı süre göz önüne alınarak hükümde tazminata ilişkin haklara yer verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanığın katılanın evine gittiği, tarafların tartıştıkları, sanığın katılana vurarak evin yatak odasının koridoruna götürdüğü, katılanın iç çamaşırlarını dizlerine kadar indirerek diz üstüne yere çömelttiği, daha sonra kendi pantolonunu ve kilodunu çıkartarak cinsel organını katılanın cinsel organına soktuktan sonra yanında getirdiği peçeteye boşaldığı, ayrıca katılanın boynunda bulunan 25 gram ağırlığındaki altın kolyeyi eliyle çekip kopartarak aldığı, bu suretle üzerine atılı suçları işlediği gerekçesiyle kamu davası açılan olayda;

2.Katılanın verdiği ilk ifadede cinsel saldırı olayından bahsetmediği, doktor raporunda katılanın cinsel organında zorlama izinin tespit edilemediği, sanık ile katılan arasında hukuki ihtilaftan kaynaklı husumet bulunduğu, katılanın olayı adli mercilere hemen intikal ettirmediği, bu sebeple doktor raporunda bulunan darp kaydı ile olay arasında illiyet bağının tespit edilemediği, sanığın atılı suçları işlediğine dair katılanın soyut iddiası dışında mahkumiyeti için yeterli, kesin ve inandırıcı delil mevcut olmadığı nazara alınarak mahkemece beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

3.Dosya kapsamında bulunan deliller;

Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin 29.11.2013 tarihli raporu, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 27.10.2014 tarihli raporu ve kolluk kuvvetleri tarafından tutulan tutanaklar dosyada mevcuttur. IV. GEREKÇE

A. Katılan ve Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafisinin Temyiz İstemi Yönünden

Hüküm kurulurken 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164 ve 168 inci maddeleri ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca beraat eden ve kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda bir değerlendirmede bulunulmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/160 Esas, 2014/411 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına "Sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 3.000 TL maktu vekâlet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.