3. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2018 tarihli ve 2018/288 Esas, 2018/361 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2019/83 Esas, 2019/2139 sayılı Kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun' un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.01.2022 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz istemi özetle;

1.Örgütün tepe yönetiminde bulunan Süleyman T. isimli kişiyle 27.09.2014 tarihinde HTS kaydı tespit edilen sanık hakkında bu hususta ayrıntılı araştırma yapılmayarak eksik inceleme ile sanığın beraatine karar verildiği,

2.Temyiz talebinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; sanığın ikrarıyla süreç öncesi sohbete katıldığının anlaşıldığı, süreç sonrası ise sanığın inkarına karşın tanık Pınar' ın sohbetlerde sanığı gördüğünü ancak ne zaman gördüğünü hatırlamadığını, tanık Aysel'in ise süreç sonrası görmediğini beyan ettiği,

Sanığın S. T. ile 27.09.2014 tarihli iletişimin ise kendisine ait numaraya gelen bir adet mesaj olduğu, sanığın telefon hattının kendisine ait olduğunu ancak yengesinin kullandığını beyan ettiği, mahkemece habersiz olarak bu telefonun 23.11.2018 tarihinde arandığı ve Mağfiret A. isimli birinin çıktığı ve sanığa kayıtlı bu telefonun kendisinin kullandığını ev hanımı olduğunu, sanığın yengesi olduğunu ve Süleyman T.' i tanımadığını beyan ettiği, telefon hattının sanık tarafından kullanıldığı kabul edilse bile bu mesajın içeriğinin bilinmediği, yanlışlıkla atılmış bir mesaj olabileceği değerlendirilmekle, sanığa atılı başkaca bir eylemin de bulunmadığı, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin başkaca bir bilgi belge veye beyan da bulunmadığı dikkate alındığında, üzerine atılı "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılamaya, dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, karar yerinde gösterilip incelenerek tartışılan delillerin, hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığına, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçelerine göre bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2019/83 Esas, 2019/2139 sayılı Kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi. ... ... ... ... ...