4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, suçlamayı kabul etmediği, olay tarihinde şehir dışında olduğu, tanığa kendisini tanıyıp tanımadığı hususunda teşhis yaptırılmadığı, kamera kayıtlarının araştırılmadığı, bu nedenle kararın bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

Sanığın, olay tarihinde tanık ... ile yaptığı telefon görüşmeleriyle tanık ... ile mağdur ...'nin fuhuş yapması için aracılık ederek tarafları buluşturduğu ve bu iş için tanık ile 70,00 TL’ye anlaştıkları iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönlerden

Tanık ...'nın aşamalarda istikrarlı beyanda bulunması, sanığın aşamalarda tutanaklarda belirtilen telefon hattının kendisine ait olduğunu belirtmesi, tanık ...'nın sanığa iftira atmasını gerektirecek bir sebebin dosyaya yansımaması, yine sanığın olay tarihinde şehir dışında olduğuna dair bir belge sunmaması, 09.06.2016 tarihli olay ve muhafaza tutanağı ile 08-09.06.2014 tarihli telefon görüşme tutanak içerikleri, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut ve yeterli delil bulunduğundan mahkûmiyete dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenmekle sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede de hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümde öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.