3. Ceza Dairesi

isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.04.2021 tarihli ve 2019/1406 Esas, 2021/305 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafinin temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ve 2018/235 Esas, 2019/158 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne silah sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun’un) 314/3 ve 220/7 maddeleri delaleti ile 5237 sayılı Kanun’un 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, 5237 sayılı Kanun’un 62/1, 53, 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli ve 2019/1406 Esas, 2021/305 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.04.2022 tarihli ret görüşünü içerir ve 06.01.2023 tarihli onama görüşünü içerir tebliğnameler Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; 29.01.2021 tarihinde vefat ettiğini ve yaşadığı travma sebebiyle kararı süresinde temyiz edemediğini, sanık hakkında yetersiz delil ile karar verildiğine ve sanığın beraatine karar verilmesine ilişkindir. Sanığın temyiz istemi özetle; eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, müsnet suç açısından mahkumiyete yeter derecede kesin, inandırıcı ve şüpheden uzak delillerin mevcut olmadığına ve beraatine karar verilmesine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü "Tanık beyanı ile dosya kapsamındaki diğer tüm deliller bir bütün halinde değerlendirildiğinde;

tanığın beyanlarını kişi, zaman ve mekan unsurları açısından somutlaştırdığı, tanığın dağ kadrosu ve milislere ilişkin mahkememizce görülmekte olan bir çok dosyada verdiği tutarlı beyanlarının olduğu, tanığın sanık ile arasında bir husumette bulunmadığı, sanığa iftira atması için herhangi bir neden bulunmayan tanığın oluşa ilişkin aşamalardaki tutarlı, somut ve öznel anlatımları ve kolluktaki ifadeleri ile yargılama aşamasında yaptırılan teşhiste de sanığı gerçekleştirdiği eylemleri de tarif ederek tereddütsüz biçimde teşhis etmesi, sanığın üzerine yüklenen eylemlerin kırsalda gerçekleşmiş olması nedeniyle teslim olan örgüt mensuplarının beyanları dışında da ispatının mümkün olmadığı hususları nazara alındığında; sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik kaçamaklı savunmasına mahkememizce itibar edilmemiştir." karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

A. Ek karara ilişkin temyiz talebi yönünden;

Sanık müdafii 17.03.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı 5271 sayılı CMK'nın 291/1 inci maddesinde öngörülen süreden sonra 05.04.202 tarihinde temyiz etmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince aynı Kanun'un 296/1 inci maddesi gereğince 09.04.2021 günlü ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli 2019/573 Esas 2022/119 sayılı Kararında belirtildiği üzere, temyize konu kararın ayrıca sanığa tebliğinin gerekli olması ve dosya içeriğine göre Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin anılan kararının sanığa tebliğ edilmediği, Dairemizce kararın sanığa 20.12.2022 tarihinde tebliğinin sağlanması üzerine 29.12.2022 günü temyiz talebinde bulunduğu ve temyiz kanunu yolu başvurusunun süresinde yapıldığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

B. Asıl karara ilişkin sanık ve müdafinin temyiz talepleri yönünden;

a)Tanık beyanına göre PKK silahlı terör örgütünün kırsal alanında faaliyet yürüten örgüt mensuplarına erzak yardımında bulunan sanığın terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım eden olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

b)Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmıştır.

A. Ek karara ilişkin temyiz talebi yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.04.2021 tarihli ve 2019/1406 Esas, 2021/305 sayılı ek Kararına ilişkin sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle KABULÜ İLE EK KARARIN KALDIRILMASINA,

B. Asıl karara ilişkin sanık ve müdafinin temyiz talepleri yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli ve 2019/1406 Esas, 2021/305 sayılı Kararında sanık ve müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.