3. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2018 tarihli ve 2016/271-2017/159 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2018/42- 2018/275 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.05.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın terör örgütü üyeliğinin sabit olmadığı, veri inceleme raporunun delil olamayacağı, tanık beyanının doğrulanamadığı ve ByLock kullanmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın (0553) (...) (..) (..) nolu telefonda 14.12.2014 tarihinde yüklemiş olduğu ByLock programını kullanmaya başladığı (11.08.2014 tarihinde ByLock programının yüklenerek kullanılmaya başlanmasındaki yoğunluk nedeniyle verilen bir talimat çerçevesinde yüklendiği kanaatine varılmıştır), getirtilmiş olan HTS kayıtlarına göre belirtilen hattın söz konusu IMEI numaraları ile kullanıldığının sabit olması, GPRS bağlantılarının bulunması ve cep telefonlarının sanığın bulunmuş olduğu ilden sinyal almış olması dikkate alındığında sanığın ByLock kullanıcısı olduğu kanaatine varılarak cezalandırılmasına karar vermiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280.

maddesinin 2. fıkrası uyarınca duruşmalı inceleme yaparak;

Soruşturma ve kovuşturma süreçlerini yansıtan tutanak ve belgeler, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı ve Emniyet Genel Müdürlüğü KOM Daire Başkanlığından getirilen kayıtlar, Dairemiz tarafından istinaf kanun yolu aşamasında yapılan işlemler ile icra edilen duruşmalar ve tüm dosya içeriği dikkate alındığında; Sanık ...'in zaman zaman kullandığını ikrar ettiği, adına kayıtlı ve eşinin kullanımında bulunan (0 553) (...) (..) (..) numaralı hat ile 35208505827451 IMEI numarası üzerinden 14.12.2014 tespit tarihinde ByLock kullanıcısı olduğu, Bilgi Teknolojileri Kurumu tarafından gönderilen (0 553) (...) (..) (..) GSM hattının HIS sorgusuna göre ise 14.12.2014-10.04.2015 tarihleri arasında ByLock sunucularına ait IP adresleri ile 780 defa iletişim kaydının bulunduğu, Emniyet Mahrem İmam Yapılanması Raporuna (Veri İnceleme Raporuna) göre örgüt içerisinde "SAY" tabir edilen konumda bulunduğu, tanık A. Ö.'nün beyanına göre örgütsel toplantılara katıldığı tespit olunarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporlarının yeniden istenmesi, bulunmaması durumunda CGNAT ve HTS kayıtları getirtilerek bu kayıtlar üzerinde uzman kişiler aracılığı ile bilirkişi incelemesi yaptırılarak sanığın ByLock kullanıp kullanmadığının tespit edilmesi, yine UYAP veri havuzundan araştırma yapılarak sanık hakkında herhangi bir itirafçı beyanı olup olmadığının saptanması halinde ifadelerinin dosya içerisine getirtilmesi, sanık hakkında düzenlenen veri inceleme raporuna dayanak delilin elde edilişine ilişkin "gizli tanık Garson" un daha önce hakim huzurunda verdiği ifadeye dair tutanaklar ve CMK'nın 134 üncü maddesine göre alınan mahkeme kararının temin edilmesi, tüm bu delillerin CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyeceklerinin sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik araştırmayla hüküm kurulması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2018/42-2018/275 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrasının a bendi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde karar verildi.