6. Ceza Dairesi

İçtihat Pro — Emsal Kararlarla Güçlü Savunma — ictihatpro.com

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tam metni görüntülemek için kayıt olun

Ücretsiz üyelik ile günlük 1 karar görüntüleme hakkı kazanın

Ücretsiz Kayıt Ol Giriş Yap

Karar Etiketleri

01.06.2005 BOZULMASINA YARGITAYKARARI CEZA Ceza Hukuku - Malvarlığı 5237 sayılı Kanun) yürürlüğe girmesi üzerine dosya üzerinden yapılan uyarlama yargılaması neticesinde adı geçen Mahkemenin 23.09.2005 tarihli ve 1993/27 Esas, 1993/24 Karar sayılı ek kararı ile 5237 sayılı Kanunu 765 sayılı TCK 497/1,522, 31, 33, 40 maddeleri uygulanarak neticeten 17 yıl 6 ay hapis cezası verildiği hüküm Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinden onanarak kesinleştiği, uyarlama yargılamada hükümlü hakkında uygulanan bu maddeler dikkate alınarak 5237 sayılı Kanunu 765 sayılı TCK’nın 497/1, 31, 33, 40 maddeleri uyarınca 15 yıl ağır hapis cezasına mahkumiyetine dair 15.09.1992 gün 1992/9-80 sayılı kararının, sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.01.1993 gün ve 1993/310-321 sayılı ilamıyla kararın bozulduğu, bozma üzerine dosyayı yeniden ele alan Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.1993 gün ve 1993/27-24 sayılı ilamıyla sanık hakkında bu kez de 765 sayılı TCK’nın 497/1, 522, 31, 33, 40 maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay ağır hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin kararın sanık savunmanı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6.Ceza Dairesi’nin 02.07.1993 gün ve 1993/5196-6041 sayılı ilamıyla kararın onanarak kesinleştiği, ardından 5237 sayılı TCK’nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesiyle birlikte Cumhuriyet savcılığınca hükümlü lehine olan Kanunu 5237 sayılı Kanun 765 sayılı Türk Ceza Kanunu 765 sayılı Kanun 5237 sayılı TCK nedeniyle uyarlama yargılaması yapılmış, 5237 sayılı TCK hükümlerinin sanık lehine olduğu gerekçesiyle Kanunu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 5252 sayılı Kanun K5237 md.9/3 K765 md.40 TCK md.497/1 K765 md.2 TCK md.149/1 K5252 md.9/3 TCK md.01 K321 md.40 TCK md.148 TCK md.499/1 TCK md.499