2. Ceza Dairesi

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Aynı yargı çevresi içinde başka bir suçtan ceza infaz kurumunda tutuklu bulunan sanığın duruşmalardan bağışık tutulma istemi bulunmadığı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK.nun 196. maddesine aykırı olarak yokluğunda yargılamaya devam edilerek ve yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2.Ceza Yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1. maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

3.Sanığın hakaret içeren sözleri tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu içerisinde söylemiş olması karşısında hakaret suçunun alenen işlenmiş sayılamayacağı gözetilmeden sanığın hakaret içeren sözleri “Olay anında katılan ile birlikte diğer koğuşlardan gelen koğuş temsilcileri ve tanıkların olay yerinde bulunduğu ve söylenen sözlere şahit olduğu, söylenen sözlerin koridordan gelip geçebilecek görevli personel ve mahkumlar tarafından da duyulabileceği sabittir. Bu nedenle sanığın üzerine atılı eylemin aleni sayılacak nitelikte işlendiği kanaatine varılmıştır.” söylediği gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 125/4 maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

4.Sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.