2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

25.05.2023 REDDİNE YERELHUKUK DIGER Ticaret Hukuku 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 492 sayılı Harçlar Kanunu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 6762 sayılı Eski TTK’nunda bulunmayan yeni bir hükümdür. 6102 sayılı TTK’nun yürürlükte olduğu dönem içerisindeki kefillere yönelik alacağın tahsili yönündeki hukuki işlemlerde bu hükmün uygulanması gerekir. Buna göre asıl borçlunun borcunu ödemediği müteselsil kefile ihbar edilmedikçe asıl borçlunun temerrüdü nedeniyle oluşan temerrüt faizinden müteselsil kefil sorumlu tutulamaz. Ancak kefil kendi temerrüdünün hukuki sonuçlarından sorumlu olacağından kendi temerrüdü sonucu ortaya çıkan temerrüt faizleri ve fer’ilerinden sınırsız olarak sorumlu tutulabilir. (Yargıtay 19.HD 2018/3501E. 2019/3769K.sayılı kararından hareket edilmiştir) Esasen TBK m.117 hükmü uyarınca ve kural olarak da asıl borçlunun temerrüde düşebilmesi açısından öncelikle ihtaratın tebliğ olunması şartı aranmaktadır. Hal böyle olunca raporlarda irdelendiği üzere temerrüte esas ihtarnamenin davalılara tebliğ edildiği açık ve tartışmasız iken tartışmalı bir şekilde banka kayıtlarına ne için, kim tarafından ve hangi amaç ile işlendiği belli olmayan bir tarihin yani 23/10/2019 tarihinin esas alınabilmesi genel hukuk ve mantık kuralları uyarınca da mümkün değildir. Kanunu 6102 sayılı TTK’nun 7. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde: “Ancak, kefil ve kefillere, tahahhüt veya ödemenin yapılmadığı veya yerine getirilmediği ihbar edilmeden temerrüt faizi yürütülemez.” hükmüne yer verilmiştir. TTK yasa tasarısının 7. maddesinin 1. fıkrasına eklenen 2. cümle ilgili olarak kanunlaşma sürecinde verilen önerge ve Kanunu K6100 md.211 K6100 md.190 TTK md.7 K6102 md.7