2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı ilamında da kabul edildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu ve manevi zararı kapsamadığı, katılan A.. K..’ın hakaret suçundan dolayı herhangi bir maddi zararının olmadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı halde daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan,hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken hükmün gerekçe bölümünde “katılanın ceza davasında zarar ziyan talebi aşikar olduğundan bozma öncesi mahkememizce de müdahilin zarar gördüğü bu nedenle de sanığın 750 YTL manevi tazminat ödemesine karar verildiği belli olduğundan 5271 sayılı CMK’nın 231/5.maddesinde belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarından biri olan zararın karşılanması koşulu sanık açısından oluşmadığından sanık hakkında CMK 231/5 madde uygulanmamıştır” biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiğinin kabul edilmesi,

2.Sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 482/3.maddesi uyarınca hükmolunan cezada aynı kanunun 59. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu 25 gün hapis ve 366 TL adli para cezası yerine 25 gün hapis ve 367 TL adli para cezası cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla adli para ceza tayini,

3.Uyulmasına karar verilen Yargıtay 4.Ceza Dairesi’nin 31.10.2007 tarihli bozma ilamında belirtildiği gibi suç tarihi “15.06.2004” olduğu halde gerekçeli kararda “03.02.2006” olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/2.c.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.