4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı aleyhine 20/04/2017 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen 14/05/2019 günlü karar karşı davacının istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun reddine dair verilen 14/05/2020 günlü Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin 20/03/1998 tarihinde Denizli Büyükşehir Belediyesinde işe girdiği, 2010 yılından itibaren bando şefi olarak çalışmaya devam ettiğini, ancak iş aktinin 27/11/2013 tarihinde davalının, davacının kendisini taciz ettiğini belirten şikayet dilekçesi yazması nedeni ile feshedildiğini, tekrar işe geri dönmek için dava ikame etse de ilk derece mahkemesi tarafından kabul edilen davanın Yargıtay (kapatılan) 22. Hukuk Dairesi 2015/8274 E.,2015/11962 K. sayılı ilamı ile en azından geçerli fesih kabul edilmesi gerekçesi ile mümkün olmadığını, davalı tarafından yapılan iftiralar sonucunda haksız şekilde iş akdinin feshi nedeni ile maddi ve manevi açıdan zor duruma düştüğünü, toplum içinde imalı sözlere, hakaretlere maruz kaldığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 25.000,00 TL manevi tazminat, 25.000,00 TL maddi tazminatın 27/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı yönünden davanın reddi gerektiğini, müvekkilinin, davacının cinsel tacizine maruz kaldığını, davacının işsiz kalmasının sorumluluğunun kendilerine yükletilemeyeceğini, zira iş aktinin Denizli Büyükşehir Belediyesi tarafından gerçekleştirildiğini, talep edilen tazminatların neye istinaden istendiğinin anlaşılamadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, şikayet hakkının meşru yasal yollardan yararlanma hakkı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerekçeye ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA,

HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 36,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 06/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.