2. Ceza Dairesi

1.Sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5560 sayılı Kanunla değişik CMK.’nun 231.maddesinin 12.fıkrası uyarınca itirazı kabil kararlardan olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanık müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2.Sanıkların mağdur ...'ye karşı işledikleri hırsızlık ve sanık ...'ün mağdur ...'ya karşı işlediği hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Mağdur ...'nın sokakta park halindeki aracının plakasını çalması şeklindeki sanık ...'ün eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e maddesinde düzenlenen adet veya tahsis veya kullanımı gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı kanunun 141/1.maddesiyle mahkumiyet hükmü kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz iitrazları yerinde görülmemiştir. Ancak, a-Hükümden önce 01.03.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin 6. fıkrasında yer alan “yaptırımın” ibaresi “tedbirin” olarak değiştirilerek, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkraları yeniden düzenlenmiş ve 10. fıkrası yürürlükten kaldırılmış olup, yasa değişikliğinin doğrudan hükmedilen ve hapisten çevrilen adli para cezalarının infazına ilişkin farklı rejimleri ortadan kaldırmak amacıyla gerçekleştirildiği, adli para cezalarının tamamının bu değişiklikten sonra 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceği ve hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı işlediği hırsızlık suçundan hükmolunan para cezası nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, b-5271 Sayılı CMK.nun 326/son maddesi uyarınca, her bir sanığın sebebiyet verdiği masrafın kendisinden, her iki sanık için yapılan ortak giderlerin aralarında eşit olarak bölüştürülerek her bir sanıktan alınması gereken yargılama giderlerinin hesaplanması gerektiği gözetilmeden, giderlerin sanıklardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’ nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, a-“Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine sanığa bu konuda ihtarat yapılmasına(sanık huzurda olmakla yapıldı)” şeklindeki bölümün hükümden çıkartılmasına b-Yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.