8. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Tebligat, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/1. maddesi gereğince muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. Aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Dolayısıyla, muhataba önce bilinen en son adresi esas alınarak tebligat çıkartılmalı, bu tebligat yapılırken Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesi hükmü göz önüne alınmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa o zaman adres kayıt sistemindeki adresine önce MERNİS şerhi düşülmeksizin tebligat çıkartılmalı, bila ikmal dönmesi durumunda aynı adrese MERNİS adresi olduğuna ilişkin şerh de düşülmek suretiyle 21/2. madde uyarınca tebligat yapılmalıdır. Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar ..., ...'a yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı şekilde Tebligat Kanunu’nun 10/2 nci maddesi hükmü göz ardı edilmek suretiyle doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2 nci maddesine göre yapılmış olması nedeniyle usulsüz olduğu açıktır.

Hal böyle olunca; Mahkemece adı geçen kişilere Bölge Adliye Mahkemesi kararının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.