2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı tartışıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı bir suçtan üç aydan fazla özgürlüğü bağlayıcı cezası olmayan sanık F.. K.. hakkında hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 Sayılı TCY.nın 51/1-b maddesinde belirtilen "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmaması" hususlarının değerlendirilmesi gerekirken, "sanığın sabıkalı olması, suç işleme hususundaki eğilimi" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda maddi zararın söz konusu olmadığı gibi katılanın bir tazminat talebi bulunmadığı ve sanığın bir daha suç işlemeyeceğine ilişkin kanaatin, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışlarına dayandırılması gerektiği gözetilmeden, “sanığın suçu inkarı dikkate alınarak, suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı manevi zararı gidermediği anlaşıldığından” biçimindeki 5271 sayılı CMK. nun 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal olmayan gerekçeyle sanık G.. K.. hakkında, 5271 sayılı CMK.’nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.Sanık G.. K.. hakkında, kısa ve gerekçeli kararın hüküm bölümünün D-3. maddesinde verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verildiği halde, aynı bölümün D-4. maddesinde cezaların ertelenmesine karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

4.5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesi uyarınca sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dayanışmalı olarak tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.