10. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmü düzeltilerek onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/347 Esas, 2021/164 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/1249 Esas, 2021/1826 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün gerekçesiz olduğuna, 4. Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, 5. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Suç tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ...’un karakola gelerek, daha önce uyuşturucu madde aldığı sanık ... ile kimliği tespit edilemeyen...isimli şahsın bulunduğu araçta sanıktan uyuşturucu madde satın aldığını ve bu iki şahsın daha önceden kalan borcu sebebiyle parasını ve cüzdanını darp ederek aldıklarını beyan ettiği ve ayrıca şahısları yakalatmak amacıyla sanığı arayıp parayı hazır ettiğini ve kendisinden uyuşturucu madde istediğini bu uyuşturucu maddeleri ilk buluşmadaki adrese getirmesini söylediğini, sanığın da kabul ettiğini belirtmesi üzerine buluşma yerine tanık ile birlikte gidildiği, tanığın net olarak teşhis ettiği sanığın tek başına araç ile buluşma yerine gelerek apartman boşluğuna girdiği üst araması yapılacağı sırada yere attığı 7 paket halinde net 0,5 gram kokain ile üst aramasında 415,00 TL para ele geçirildiği olayda; sanığın eyleminin fiziki takip tutanağı, tanığın beyanları, tutanak tanıklarının beyanları ve sanığın olay örgüsü ile örtüşecek şekilde olay yerine gelmesiyle sabit olduğu, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde, sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitle tahsiline karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmemesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce tanzim edilen raporda şahit numune bulunmadığından, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır. A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamına göre bir arama faaliyeti bulunmadığından arama kararında ve işleminde bir hukuka aykırılık bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine dayandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Tekerrüre esas alınan ilamın "Didim (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesi" yerine "Didim Asliye Ceza Mahkemesi" olarak yazılmasının hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/1249 Esas, 2021/1826 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hükmün tekerrüre ilişkin 8 numaralı bendindeki "Didim Asliye Ceza Mahkemesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "Didim (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesi ibaresinin eklenmesi , Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde karar verildi.