8. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Tebligat Kanunu Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunu’nun (6099 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 10/2 nci maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; yine, 6099 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi ile 7201 sayılı Kanun’un 21 inci maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; yine, 6099 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanun’un 35 inci maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı olan adrese, 21 inci maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekmektedir.

Somut olayda davalılardan ... ve ... adına İlk Derece Mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı muhatapların adresten ayrılması ve yeni adresin tespit edilememesi sebebi ile tebligatın iade edilmesi sebebi ile doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesine göre yapılmış olup; iş bu tebligatlar yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı şekilde 7201 Sayılı Kanun'un 10/2 nci maddesi hükmü gözardı edilmek suretiyle yapılmış olması nedeniyle usulsüz olduğu açıktır. Ayrıca davalılardan ... adına tebliğe çıkartılan Bölge Adliye Mahkemesi kararı muhatabın adresten ayrılması ve yeni adresin tespit edilememesi sebebi ile tebligat bila tebliğ iade edilmiş olup adı geçene yeniden tebligat çıkartılmadığı anlaşılmıştır. Bu itibarla;

1.Mahkemece, davalılardan ... ve ... adına İlk Derece Mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının,

2.Davalı ...'a ise Bölge Adliye Mahkemesi kararının, 7201 Sayılı Kanun ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.