9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Zonguldak 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2015/33 Esas, 2015/102 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın katılanın rızası dışında zorla cinsel ilişkiye girdiğine, toplanan delillerin sanığın suçunun sabit olduğunu gösterdiğine, katılanın direncinin hile ve cebir kullanmak suretiyle kırıldığına, katılanın sanığa iftira atması için herhangi bir sebep olmadığına, mahkemenin delillerin takdirinde yanılgıya düştüğüne, mahkumiyet kararı vermeye yetecek derecede somut delil bulunduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

Mahkemenin kabulü;

Katılan beyanı, tanıklar ...., .... Beyanları, 14.11.2014 tarihli Adli rapor, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın zora dayalı cinsel ilişki iddiasını reddeden savunmasının aksine katılanın soyut ve aşamalarda çelişki gösteren anlatımları dışında cezalandırmaya yetecek her türlü kuşkudan uzak, kesin, yeterli, hukuka uygun kanıtların bulunmadığı ve sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı anlaşıldığından sanığın beraatine karar vermek gerektiği belirtilmişir.

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2015/33 Esas, 2015/102 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.