8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Hacıbektaş Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 7.300,00 TL ve doğrudan verilen 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; suç işlemediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ile katılan arasında miras olarak kalan elbirliği halinde mülkiyetine sahip oldukları tarlaların kullanımı konusunda fiili taksimat yapılarak, her mirasçının kullanacağı yerin aralarında düzenledikleri protokolde belirtildiği ancak katılanın kullanımına fiili taksimat ile bırakılmış yerin sanık tarafından sürülüp ekilerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE

1.Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 03.03.2016 tarihli fen bilirkişisi raporunda; dava konusu yerin Kızılağıl köyünde 10 ada 6 nolu parselde 61300 m2 miktarında olduğu parselin tamamının sanık tarafından sürülüp ekildiği tespit edilmiştir.

2.Emniyet Genel Müdürlüğü Kayseri Kriminal Belge İnceleme Şube Müdürlüğünün inceleme raporunda; fiili taksimat sözleşmesinde ve kurumlardan alınan evrak asıllarındaki imzalar ile mahkemece sanıktan alınan imza örnekleri arasında uyum olduğu ve söz konusu imzanın sanığın eli ürünü olduğunun tespit edilmiştir.

3.Sanığın, katılana ait taşınmazın 1-2 dönümüne tecavüz etmiş olabileceğini ikrar etmesi ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; elbirliği mülkiyetinde fiili taksimat yapılmış ise diğer elbirliği mülkiyet sahibinin tecavüzü durumunda eylemin suç teşkil edeceği, sanığında katılanın kullanımını engelleyecek şekilde arazinin tümünü kullanarak tecavüz ettiği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.