8. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Hekimhan Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılan ile sanıkların müşterek maliki olduğu Hekimhan ilçesi Boğazgören mahallesinde bulunan 9 parsel nolu taşınmazdan sanıkların, katılan ile aralarında yapılan fiili taksim sonucu kullanımı kendilerine bırakılan dava konusu araziden traktörle geçmesini engellemek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE

1.Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarına göre; taşınmazın kayısı bahçesi olduğu ve içerisinde yol olmadığı, traktör ile geçişler sırasında kayısı ağaçlarının zarar görme ihtimalinin yüksek olduğu tespit edilmiştir.

2.Suça konu 9 nolu parselin sanıklara ve katılana miras yoluyla kaldığı, tarafların müşterek mülkiyet hakkına sahip oldukları suça konu taşınmaz dışında yine miras yolu ile başka taşınmazların da kaldığı ve katılanın beyanında açıkca kabul ettiği üzere sanıkların da hissedarı olduğu başka taşınmazları katılanın kullandığı anlaşılmıştır.

3.Bu şekilde aralarında yapılan fiili taksim sonucu suça konu 9 nolu taşınmazın kullanımının katılanın da rızasıyla sanıklara bırakıldığı ancak katılanın kendi arazisine gitmek üzere kullandığı yolun demiryolu çalışması sonucu kapanması üzerine suça konu yerden geçmek istediği bu nedenle sanıkların suç kastı ile hareket etmedikleri ve uyuşmazlığın hukuki uyuşmazlık niteliğinde olduğu anlaşıldığından sanıklar hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

4.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.