4. Hukuk Dairesi

Davacı Maliye Hazinesi vekili Avukat M..Ç.. tarafından, davalılar S.. K.. vdl. aleyhine 26/05/2000-01/05/2007 ve 04/09/2007 gününde verilen dilekçeler ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/04/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı S.. K.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 11/03/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil S.. K.. ve vekili Avukat N.. A.. Ü.. ile karşı taraftan davacı hazine vekili Avukat G.. Ş.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü. Dava rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı S.. K.. tarafından temyiz edilmiştir. Dava dilekçesinde, davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları ileri sürülerek rücuen tazminatın bu şekilde tahsili istenmiştir. Mahkemece; müşterek ve müteselsil sorumluluk konusunda bir değerlendirme yapılmaksızın yazılı biçimde karar verilmiştir.

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkin olup; rücu davasında, sorumlular arasında teselsül hükümleri uygulanamaz. Davalılar ancak kusurları oranında sorumludurlar. Açıklanan ilke gözönünde tutularak davalıların kusurlarının bulunup bulunmadığı ve varsa kusur oranlarının bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle belirlenmesi ve kusur oranları itibariyle tazminatla sorumlu tutulmaları gerekir. Karar, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.