9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2016 tarihli ve 2014/553 Esas, 2016/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine, cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 105 inci maddesinin birinci, ikinci fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.03.2020 tarihli ve 2016/87738 sayılı, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğu ve iddianamede cinsel taciz içerikli mesajların neler olduğunun açıklanmadığına ilişkin bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

Sanığın Temyiz İsteği Hakkında verilen hüküm yasaya uygun olmadığından bozulmasına karar verilmesine ilişkindir.

Katılanın eniştesi olan sanığın kendisinin kullanmış olduğu 0519*** ** ** numaralı hattan müştekiye ait 0537 ******* numaralı hatta cinsel taciz içerikli sesli mesajlar gönderdiği, bu durumun tanık beyanı ve dosyada mevcut tutanaklarla da doğrulandığı değerlendirilerek sanığın cinsel taciz suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ve hukuki süreç başlığı altındaki uygulama yapılmıştır.

1.Sanığın mağdurun kullanmış olduğu telefona " telefonu aç, senin kara gözlerini yiyeyim. Sana aşığım", "telefonu aç eşim. Ben seninle konuşmak istiyorum. Senin a.mından sinkaf edeyim" şeklindeki sesli mesajlarının cinsel taciz suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı kanunun 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ise suç tarihinde yürürlükte olmadığının anlaşılması karşısında, bu suçun üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edildiği, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

2.Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2016 tarihli ve 2014/553 Esas, 2016/6 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği farklı gerekçe ile yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.