4. Hukuk Dairesi

Davacı A.. A.. tarafından, davalılar M.. E.. vd. aleyhine 26/11/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 28/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, Ula Asliye Ceza Mahkemesinde sanık sıfatıyla yargılanan davacının, yargılamayı yapan (eldeki davanın davalıları) hakim ve savcı hakkında reddi hakim talebinde bulunduğu, davalıların reddi hakim dilekçesinde kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu iddiasıyla davacı hakkında şikayette bulundukları, bu sebeple davacı hakkında ayrı bir ceza davası açıldığı, davalıların haksız şikayetleri nedeniyle zarar gördüğünü belirtilerek manevi tazminata karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Davacı, davalılar hakkında yapılan idari soruşturmada tanık olarak dilendiğini, davalıların aleyhlerine tanıklık yaptığı zehabına kapıldıklarını, bu sebeple kendisine karşı düşmanlık beslediklerini ve kendisi aleyhinde bir takım tutum ve davranışlar sergilediklerini, yine bu sebeplerle kendisi hakkında haksız şikayette bulunduklarını iddia ederek, davalıların kişisel kusurlarına dayanarak tazminat talebinde bulunduğuna göre, davalılara husumet düşer. Açıklanan nedenlerle işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmesi doğru görülmemiş kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.