3. Ceza Dairesi

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık S.. D.. hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, anılan Kanun’un 57. maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı olarak Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde koruma ve tedavi altına alınmasına, sanığın yerleştirildiği kurumda toplum açısından tehlikeliğinin önemli ölçüde ortadan kalktığı veya azaldığının bildirilmesi halinde serbest bırakılma karan verilmesine ilişkin, Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2013 tarihli ve 2012/559 esas, 2013/187 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 03.06.2013 tarih ve 2013/9021 – 35178 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.06.2013 tarih ve 2013/199418 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesini müteakip bu dairece verilen görevsizlik kararı üzerine Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Akıl hastalığı” kenar başlıklı 32. maddesinin 1. fıkrasındaki “Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarım algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur.”

Anılan Kanun’un “Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirleri” kenar başlıklı 57. maddesinin 1. maddesindeki “Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kuramlarında koruma ve tedavi altına alınırlar.”

Şeklindeki düzenlemeler karşısında, sanık hakkında koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilerek yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesi gerekirken, “koruma ve tedavi amaçlı olarak Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde koruma ve tedavi altına alınmasına” hükmedilerek infazı kısıtlayacak şekilde tedavi edecek kurumun gösterilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2013 tarihli ve 2012/559 esas, 2013/187 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında TCK'nin 57. maddesinin uygulandığı parağrafın, “Sanığın TCK'nin 57. maddesi uyarınca, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine tabi tutulmasına, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına,” şeklinde değiştirilmesine, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.