4. Hukuk Dairesi

Davacılar F.. K.. vd vekili Avukat Ö..Ç..l tarafından, davalılar V.. T.. vd. aleyhine 26/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Yargı Harçları, 492 sayılı Harçlar Yasası’nda düzenlenmiştir. Buna göre, yargı işlemlerinden (1) sayılı tarifede yazılı olanlar harca tabidir.(m.2/1). Diğer yandan, yargı işlemlerinden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden; işlemin niteliğine göre de maktu esas üzerinden harç alınır.(m.15). Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değer ile ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde, hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden ve nispi olarak alınır. Davanın reddi halinde ise; karar ve ilam harcı maktu esas üzerinden alınır. (1 sayılı Tarife, A/III vd.). Tarife hükmüne göre, karar ve ilam harcı hüküm altına alınan miktar üzerinden belirlenmektedir. Davanın reddi dışında, davacı harç ile sorumlu tutulamaz. Çünkü, karar ve ilam harcı hüküm altına alınan miktar üzerinden belirlenir. Mahkemece, karar ve ilam harcının bir bölümünün davacılara yükletilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.