4. Hukuk Dairesi

Davacı Orman Genel Müdürlüğü'nü temsilen Ordu Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat H. K. tarafından, davalı A.. B.. aleyhine 13/11/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davalının diğer temyiz itirazları yönünden; Dava, orman kanununa muhalefet ve ağaç kesmeden kaynaklanan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalı tarafından ormanlık alandan ağaç kesildiğini ve açma yapıldığını iddia ederek, uğranılan zararın davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalı, ağaçları kendisinin kesmediğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, ceza davasında davalıya yönelik mahkumiyet hükmü verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; orman muhafaza memurları tarafından düzenlenen suç zaptı ve de bilirkişi raporunda, ağaçların diplerinden yaralanmış ve kurumaya bırakılmış olduğunun belirtildiği görülmüştür. Bu durumda, tazminata konu orman emvalinin halen yerinde mevcut ve kuru olduğu da gözetilerek değerinin belirlenmesi ve hesaplanan emval zararından düşülmesi gerekirken, eksik inceleme ile davalının yüksek miktarda tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.