4. Hukuk Dairesi

Davacı M.. B.. vekili Avukat H.. E.. tarafından, davalı E.. K.. aleyhine 10/03/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davacının diğer temyiz itirazına gelince; Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı astsubayın, askeri aracı kullanabilmesi için gereken ehliyeti ve yetkisi olmamasına rağmen, aracı çalıştırıp garajdan çıkartarak bölük depolarının önüne kadar götürdüğünü, depo merdivenlerine 1-1,5 metre mesafede durduğunu, aracı geriye manevra yapmak üzere hareket ettirdiğinde, geri vites yerine ikinci vitese takılması nedeniyle aracın öne doğru fırladığını, askeri araç ile merdiven arasına sıkışan dava dışı uzman çavuşun yaralandığını, yaralanan dava dışı uzman çavuş tarafından açılan davada Askeri Yüksek İdare Mahkemesi 2. Dairesinin 2007/719 Esas, 2009/336 Karar sayılı kararı ile idarenin tazminat ödemesine karar verildiğini, idarece 28/05/2009 tarihinde hükmedilen tazminatın ödendiğini belirterek, ödenen miktarın kusurlu bulunan davalıdan rücuen tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemenin; davanın kısmen kabulüne dair ilk kararı, Dairemizin 20/02/2013 gün ve 2012/13425 Esas, 2013/2833 Karar sayılı kararıyla, rücuen tazminata ilişkin zarar kapsamının yeniden oluşturulacak bir heyetten alınacak rapor ile belirlenip, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak alınan 17/07/2013 tarihli raporda, davalının olayın oluşumunda %100 kusurlu bulunduğu belirtilmiş, yine mali müşavirlerden oluşan bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan 10/01/2014 tarihli raporda davacının davalıdan talep edebileceği tazminat tutarının 131.959,72.TL olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, belirlenen bu tazminat tutarından, olayın davalının Anayasal bir görev olan askerlik görevini yaparken meydana geldiğinden tazminatın tamamından sorumlu tutulmaması gerekçesiyle %30 hakkaniyet indirimi yapılarak istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Oysa davalı, er olarak Anayasal bir görev olan askerlik hizmetini yapmayıp, maaş karşılığı çalışan astsubaydır. Dava konusu olayda hakkaniyet indirimi yapılmasını gerektiren bir sebep de yoktur. Mahkemece belirlenen tazminattan hakkaniyet indirimi yapılarak karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün, bu nedenle bozulması gerekmiştir.