9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2014 tarihli ve 2011/105 Esas, 2014/2020 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2014 tarihli ve 2011/105 Esas, 2014/2020 sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 18.04.2022 tarihli ve 2021/3250 Esas, 2022/3569 Karar sayılı kararı ile ''olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/291 Esas, 2023/35 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikâyet yokluğundan düşmesine karar verilmiştir. II. GEREKÇE

Olay tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğundan, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımına tâbi olduğu ve suç tarihi olan Şubat 2011 tarihinden hüküm tarihine kadar zaman aşımı süresinin geçtiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/291 Esas, 2023/35 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.09.2023 tarihinde karar verildi.