6. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi Red Kısmi Onama 1. Sanık hakkında bozma üzerine kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 2.800,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır. 2. Sanık hakkında bozma üzerine tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Senirkent Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2014/41 Esas, 2015/108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 3.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. B. Senirkent Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2014/41 Esas, 2015/108 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2018/4218 Esas, 2021/17704 Karar sayılı kararı ile; "1. Mahkemece, olaydan önce sanık ...'nin oğlu ... ile katılan ... arasında gerginlik meydana geldiğinin kabul edilmesi, inceleme dışı katılan suça sürüklenen çocuk ... ile katılan sanık Mustafa'nın, katılan ...'nın ...'ı borcu sebebiyle tehdit ettiğini sanık ...'ye haber verdiklerini beyan etmeleri ve sanık ...'nin de bu haber üzerine olay yerine katılan ile konuşmaya gittiklerine dair savunması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması, 2. Kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. madde fıkrası uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi " Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. C. Bozma üzerine Senirkent Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/128 Esas, 2022/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 29, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29, 62 ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 2.800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz Sebepleri; A. Eksik inceleme yapıldığına, B. Lehe hükümlerin uygulanmadığına, C. Vesaire, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında, temyiz kapsamı dışı diğer sanıklar S. U. ve M. K. ile birlikte katılan M. S.'nin ikametinin önüne gittiği, sanığın katılana hitaben ''A.ına koyduğum, in aşağıya, seni yaşatmayacağım'' diyerek hakaret ve tehditte bulunduğu, ardından katılanın aşağıya indiği ve sanığın sopa ile katılana vurduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, katılanın ifadesi, sanıkların savunmaları, tanıklar V. S., T. C. ve S. S.'nin beyanları, adli muayene raporu ile tüm dosya kapsamından, sanığın haksız tahrik etkisi altında tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlediği kabul edilerek, mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Eksik İnceleme Sonucu Karar Verildiğine Ve Vesaire Yönelik Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine Yönelik Mahkemece, sanık lehine olarak 5237 sayılı Kanun'un 29 ve 62 nci maddelerinin uygulanması ancak tekerrüre esas sabıka kaydı bulunması nedeniyle aynı Kanun'un 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmamasında, hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Ön inceleme bölümünün 1 numaralı bendinde açıklanan nedenle Senirkent Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/128 Esas, 2022/11 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Senirkent Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/128 Esas, 2022/11 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.