16. Hukuk Dairesi

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin internet sitesi yapılması için davacının 29.05.2015 tarihinde müvekkiline teklif mektubu gönderdiğini, davacının 4.250,00 TL karşılığında gerekli bilgi ve belgelerin kendisine ulaşmasını müteakip 35 gün içerisinde tasarı tamamlayacağını belirttiğini, davacının talep ettiği ve internet sitesi için gerekli tüm bilgi ve belgelerin davacıya tedarik edilmiş olmasına rağmen davacının 35 günlük bitirme süresi içerisinde tasarımı tamamlayamadığını ve tasarımı istenildiği gibi yapmadığını, talep edilen düzeltme isteklerini makul süreler içerisinde gerçekleştirmediğini, 17.09.2015 tarihinde kendisine yapılan 1.000,00 TL tutarındaki avans ödemesini iade ederek haklı bir sebep belirtmeksizin projeyi tek taraflı olarak sonlandırdığını, projenin devam ettiği süreçte davacının tasarımı kontrol etmesi, görmesi için müvekkiline sağladığı linkin davacının iddia ettiği www.....com.tr/... linki olmadığını, bahse konu linkin www....com/... olduğunu ve davacının projeyi sonlandırdığında bu linki de erişime kapattığını, erişime kapalı olan internet sitesi için davacının oluşturduğu kodlara ulaşmanın mümkün olmadığını, ayrıca davacının internet sitesi içeriğinin FSEK kapsamında eser olarak kabul edilemeyeceğini, projenin sonlandırılmasından sonra müvekkilinin hali hazırda hizmet almaya devam ettiği ... Sanayi Limited Şirketi ile anlaştığını ve internet sitesinin mevcuttaki kodlarının bu firma tarafından yazıldığını, davacının tasarımının standart yöntemde olduğunu ve yazılım kodlarının elde etmenin ya da herhangi bir değişiklik ve düzenleme yapmanın mümkün olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI: İstanbul 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 13/10/2020 tarih ve 2017/499 Esas - 2020/309 Karar sayılı kararıyla; "Tüm dosya kapsamı, sunulan deliller, bilirkişi raporları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davaya konu web sitesinin FSEK m.6/11 anlamında veri tabanı sayılabileceği, davalının izinsiz kullanımının FSEK 21 ve 22 çerçevesinde işleme ve çoğaltma hakkının ihlali olduğu, davacının maddi tazminat talebinin FSEK 70 çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, manevi tazminat talebi yönünden dosya kapsamında kişilik hakkı ihlaline ya da FSEK kapsamında manevi hak ihlaline ilişkin bir delil bulunmadığı anlaşılmakla; davanın kısmen kabulü ile, davacının eser niteliğindeki site tasarımının davalı şirketçe kullanılması ve davacının mali hak ihlali nedeniyle vaki tecavüzün menine, FSEK m.70/2 uyarınca belirlenen 3.000,00 TL rayiç bedelin tespit tarihi olan 06/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, şartları oluşmayan manevi tazminat talebinin reddine" karar verilmiştir. İSTİNAF İSTEMİ:Davacı vekili istinaf dilekçesinde; "Gerekçe yönünden de mahkeme kararını istinaf ettiklerini, zira FSEK 68.madde hükmü ile de açık olduğu üzere "sözleşme dışı" hak ihlallerinde işbu maddenin uygulanmasına dair maddede herhangi bir hüküm bulunmadığını, bu sebeple de; müvekkil lehine hükmedilmesi gereken maddi tazminat miktarının FSEK hükmü gereğince 3 katı tutarında olması gerektiğini,Mahkemenin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesinin de hatalı olduğunu, Yargıtay kararları ile de sabit olduğu üzere manevi tazminat talep edilebilmesi için hak ihlali yeterli olup karşı tarafın kusuru ya da başkaca bir ispat yükünün bulunmadığını, dosyada mahkeme hükmü ile hak ihlalinin sabit olduğunu, bu sebeple de; müvekkil davacı yararına manevi tazminata da hükmedilmesi gerektiğini." beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması istenmiştir.