9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/148 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.06.2018 tarihli ve 14-2015/182640 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Tarafların rıza ile cinsel ilişkiye girdiğine, sanığın mağdurenin yaşında kaçınılmaz hataya düştüğüne, aksi kanatte olunsa dahi tarafların bir defa ilişkiye girdiğine ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanamayacağına ve diğer hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile mağdurenin yaklaşık iki buçuk yıl önce tanışıp sevgili oldukları, altı ay önceki bir tarihten sonra mağdure ile zaman zaman yakınlaşıp öpüştükleri, iki ay kadar önce sanığın mağdureye kendisi ile cinsel birliktelik yaşamak istediğini söylediği, mağdurenin de bunu kabul etmesi üzerine birlikte boş bir eve gittikleri, burada mağdure ile bir süre öpüştükleri ve sonrasında cinsel ilişkiye girdikleri, ilişki sebebiyle mağdurenin cinsel organında kanama meydana geldiği sanığın mağdureye "Ben seni ailenden isteteceğim" dediği, sadece bir defa cinsel ilişki yaşadıkları, sanık beyanında mağdurenin gerçek yaşını bilmediğini, mağdurenin rızası ile cinsel ilişkiye girdiğini, mahkemede mağdurenin yaşını on yedi olarak bildiğini beyan ettiği, mağdurenin mahkeme beyanında sanığa kendi yaşını on yedi olarak beyan ettiğini, sevgili olduklarını, bir kez kendi isteği ile cinsel ilişkiye girdiğini, daha sonraları ise öpüştüklerini ama cinsel ilişkilerinin olmadığını beyan ettiği, mağdurenin hastane doğumlu olduğu dosya kapsamından anlaşılmıştır.

1.Dosya kapsamına göre sanığın aşamalarda hata savunmasında bulunduğu, mağdurenin kovuşturma aşamasında sanığa yaşını on yedi olarak söylediğini beyan ettiği, Mahkemece mağdurenin yaşının nüfus kaydı ile uyumlu olduğunun gözlemlenmesine karşın aynı duruşmada hazır bulunan bilirkişinin ise mağdurenin fiziki görüntüsü itibari ile on altı - on yedi yaşlarında göründüğünü ifade ettiği, bu haliyle bilirkişi ile mahkeme gözlemi arasında çelişki bulunduğu ve bu çelişkinin sanık lehine değerlendirilerek, 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yetersiz ve dosya içeriğine uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/148 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.