4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Enez Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

Katılanın temyiz isteği, sanığın kendisine hakaret ettiğine ve darp ettiğine dair adli raporu bulunmasına karşın her iki suçtan da beraat kararı verildiğine, vesaire ilişkindir.

Katılan ile sanığın aynı apartmanda ikamet ettikleri, sanığın dairesine su akıntısı gelmesi üzerine katılan ile apartmanın içerisinde tartıştıkları, tartışma neticesinde sanığın adli emanetin ... sırasına kayıtlı bulunan temizlik vileda sopası ile katılana vurarak adli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, sanığın apartman içerisinde katılana hitaben "o..." diyerek hakaret ettiği iddialarıyla ilgili olarak açılan davada Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve yeterli somut delil bulunmadığı ve katılanın iddiası ile adli raporunun uymadığı kabul edilerek her iki suçtan da beraatine karar verilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın sanığın kendisine bir kaç kez vileda sopasıyla vurduğunu iddia etmesine karşın adli raporlarında tespit edilen bulguların iddiasıyla uyumlu olmadığına ve sanığın hakaret ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak ve yeterli delil bulunmadığına dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiş, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.