12. Ceza Dairesi

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1, 59 ile 2918 sayılıKanunun 118. maddeleri uyarınca sürücübelgesinin geri alınmasına dair kesinleşmişmahkumiyet hükmünün uyarlanması talebinin reddine, infazın aynen devamına. Taksirle öldürme suçundan hükümlü hakkında verilen uyarlama kararı hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 05/10/2000 olan tahliye tarihi gerekçeli karar başlığına 05/09/2000 olarak yazılmış ise de; bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Uyarlamaya konu olan cezanın, Mahkemenin 21.5.2001 tarih ve 2000/445 Esas, 2001/460 Karar sayılı kararı ile, 765 sayılı TCK'nın 455/1, 59. maddelerinin uygulanması sonucu hükmolunan ve Yargıtay onama ilamı ile kesinleşen 2 yıl 6 ay hapis ve 76,05 TL adli para cezası olduğu, uyarlama yargılamasında önceden kesinleşen bu cezanın verilmesine neden olan uygulama maddelerinin değiştirilmesinin veya farklı değerlendirilmesinin söz konusu olamayacağı, Mahkemece, en son uyarlama kararının gerekçesinde, 765 sayılı TCK'ya göre verilecek cezanın doğrudan 2 yıl 6 ay hapis olarak kabul edilip takdiri indirim maddesinin uygulanmasına yer olmadığı şeklinde değerlendirme yapıldığı görülmüş ise de, sanığın tam kusurlu hareketi ile bir kişinin ölümüne neden olması şeklinde sübut bulan eylemi nedeniyle, hapis cezasının alt ve üst sınırlarını 2 yıl ile 5 yıl olarak öngören 765 sayılı TCK'nın 455/1. maddesine göre, mahkemenin temel cezayı 3 yıl olarak belirlediği, sanığın aynı eylemine 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesinin 2 yıldan 6 yıla kadar hapis cezası öngördüğü, sanığın sabit olan eylemine belirlenecek temel cezanın 765 sayılı TCK hükümlerine göre belirlenen 3 yıldan daha fazla olması gerektiği, bu durum da TCK'nın 62/1. maddesindeki takdiri indirim hükmü uygulansa dahi sanığın aleyhine sonuç doğuracağı anlaşılmakla, lehe yasanın sonucu itibariyle doğru belirlendiği görülmekle tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, uyarlamaya konu hükme, yukarıda belirtilen eleştiri dışında hükümlü lehine sonuç doğuran yasanın tespitine yönelik yapılan uygulamaya, mahkemenin kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, hükümlü müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.