3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1.Şikayetinden vazgeçen mağdur ... baştan beri olay yeri olan kahvede sanığın kendisine gülmesi üzerine sanığı uyardığı bunun üzerine sanığın kalkarak kendisine yumruk ile vurduğunu iddia etmesi, tarafsız tanık ...'ın 23/10/2007 tarihli kolluk beyanı, 24/12/2007 tarihli savcılık beyanı ile 02/10/2009 tarihli mahkeme beyanlarının bu yönde olması, kendi içinde çelişen ve olayın oluşuna uymayan tanıklar ... ile ...'nın beyanları arasındaki çelişki ile bu tanıkların beyanları ile Uğur'un beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden ve hangi beyanlara niye itibar edildiği gerekçeleri ile karar yerinde gösterilmeden hatalı olarak mağdurun sanığın üzerine sandalye ile yürüdüğü ancak araya girenlerce engellenmesi üzerine sanığa vuramadığı, bunun üzerine sanığın mağdura vurarak adli raporda tespit olunun hali ile mağduru yaraladığı şeklindeki kabul karşısında; savunma zorunluğunun ortadan kalmış olması ile saldırı ile savunma arasında oran bulunmadığı gözardı edilerek yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi,

2.Kabule göre, sanık hakkında 5237 sıyılı TCK'nin 25/1. maddesi delaletiyle CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.