11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından 2018/53542 sayılı "Ceylan Mineral+şekil" ibareli markanın adına tescili amacıyla davalıya başvuruda bulunulduğunu, ancak TPMK Markalar Dairesi Başkanlığınca (MDB) "ceylan c+şekil" "ceylan c" ibareli 196837 ve 196828 sayılı markalara dayalı olarak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi gereğince başvurunun kısmen reddedildiğini, bir kısım mal ve hizmet sınıflarının başvurudan çıkarıldığını, müvekkilince bu karara yapılan itirazın ise YİDK tarafından reddine karar verildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili başvurusu ile redde mesnet markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olmadığını, müvekkilinin maden işletme şirketi olduğunu, redde mesnet markanın sahibi dava dışı şirketin ise mermer işi yaptığını, şirketlerin faaliyet alanlarının farklı olduğunu ileri sürerek YİDK'in 05.12.2018 tarihli 2018-M-10479 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, "ceylan" ibaresini başvuru konusu markanın birebir içerdiğini, mal ve hizmet sınıflarının aynı ve benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markalara genel olarak bakıldığında her ne kadar markaların ortak olarak CEYLAN ibaresini ihtiva ettiği görülmekte ise de davacının markasında yer alan şekil unsuru ile redde mesnet markalarda yer alan şekil unsurunun tamamen farklı olduğu, öte yandan markaların genel olarak kompozisyonuna hâkim olan renkler farklı olduğu gibi davacının marka başvurusunda yardımcı bir unsur olarak mineral ibaresinin yer aldığı, redde mesnet markalarda ön planda olan G harfi görünümünde oluşturulmuş bir logo biçimindeki C harfi de markaları birbirinden önemli ölçüde uzaklaştıran bir unsur durumunda olduğu, bu halde markaların aynı ya da ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğundan bahsedilemeyeceği, bu nedenlerle markaların aynı ya da ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı kanaatine varıldığı, netice itibariyle dava konusu YİDK kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 05.12.2018 tarihli 2018/M-10479 sayılı TPMK YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuru konusu marka ile redde mesnet markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, aynı mal ve hizmet sınıflarının başvurudan çıkarıldığını, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinin uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, dava konusu "Ceylan mineral+şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet 196837 ve 196828 numaralı "C CEYLAN" ibareli markalar arasında bu anlamda bir benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.