5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Şikayetçi Hazine vekilinin 26/11/2012 tarihli dilekçesinin temyiz iradesi taşımadığı anlaşılmış, gerekçede lehe yasa değerlendirmesi yapılırken 5237 sayılı Yasanın 248/2. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucunda cezanın 6 yıl 3 ay yerine yazılı şekilde fazla belirlenmesi, mahkemenin kabulündeki uygulama halinde sonuç cezanın 2 yıl 7 ay 6 gün olarak belirlenmesinin gerekmesi karşısında sonuca etkili görülmediğinden, lehe kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 219/son maddesi gereğince sanığın ömür boyu memuriyetten yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

İstanbul Defterdarlığının 18/10/2004 günlü yazıları ile, ekindeki rapor ve belgelerle birlikte mahkemeye gönderilen alt ve üst nüshaları farklı düzenlenen iş bu dava dosyasındaki 2 makbuz da dahil 48 adet makbuzla 5.254,60 lirayı maledindiğinin bildirilmesi nedeniyle sanığın nitelikli zimmet suçunu oluşturma ihtimali bulunan ve dava konusu edilmeyen eylemlerinin de olması, iddianameyle kamu davası açılan ve iddianame dışında kalan eylemlerinin bir bütün halinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması karşısında, lehe Yasanın değerlendirilmesinin mahkemeye ait olduğu gözetilerek bu eylemlerle ilgili olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa uyarınca kamu davası açtırılması yönünde yasal işlem yaptırıldıktan sonra yüklenen diğer eylemlerin de sübutu halinde, 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme de nazara alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.