2. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Gediz Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.03.2015 tarihli ve 2015/196 Esas No.lu iddianamesiyle sanıklar hakkında katılanın iş yerine gündüz vakti girme şeklindeki eylemi nedeniyle iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2015/239 Esas, 2016/50 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Yerel Mahkeme kararının sanıklar ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.05.2022 tarihli ve 2020/28584 Esas, 2022/9913 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılanın iş yerinin suç saati itibarıyla açık ve girilmesi mutat yerlerden olduğu ve suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma sonrası yerel mahkemenin 10.01.2023 tarihli ve 2022/759 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanıkların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili temyiz isteğinde; sanıkların iş yerine giriş amacının meşru olmadığına, suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanıkların gündüz vakti, katılanın açık olan iş yerine girerek 4 adet cep telefonu çaldıkları, ancak katılanın iş yerinin olay saatinde girilmesi mutat olan yerlerden olduğu ve suçun unsurlarının oluşmadığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanıklar aşamalarda suçu inkâr etmiştir. IV. GEREKÇE

1.Hüküm fıkrasında sanık ...'in soy isminin "..." olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2.Sanıkların katılanın iletişim üzerine faaliyet gösteren iş yerinden, gündüz vakti suça konu cep telefonlarını çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, bahse konu iş yerinin suç saati itibariyle açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat yerlerden olduğu ve buna göre atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı anlaşıldığından, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/759 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.