20. Hukuk Dairesi

Dava, TTK'nın 54 vd. maddelerinde düzenlenen haksız rekabet ve İş Kanunu'nun 23. maddesinde düzenlenen yeni işverenin sorumluluğu hukuki nedenlerine dayalı tazminat istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Her ne kadar davacı vekilince sunulan dava dilekçesinde, TTK'nın 122. maddesinde düzenlenen denkleştirme tazminatı, tek satıcılık sözleşmesine rağmen davalının Türkiye pazarına sattığı mallardan kaynaklandığı ileri sürülen kar mahrumiyeti, davalının müvekkilinin işçilerini ayartmasından kaynaklanan haksız rekabet ve dava dışı ... ... ...yaptığı satış dolayısıyla oluşan kar kaybı nedenleriyle tazminat istemlerinde bulunulmuş ise de, ilk derece mahkemesince 09.12.2020 tarihli oturumda, davalının davacının işçilerini ayartması iddiasıyla açtığı haksız rekabet davasının tefrikine, diğer iddiaların HMK'nın 413. maddesi uyarınca tahkim yoluyla çözümlenmesi gerektiğinden, davanın usulden reddine karar verilmiş, mahkemenin 2020/703 Esas numarasına kaydedilen haksız rekabet davasında verilen yetkisizlik kararı, Dairemizin 24/06/2021 tarih ve 2021/967 E.- 2021/951 K. sayılı kararı ile kaldırılıp dosya, davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iade edilmiş, 2021/544 Esas numarasını alan yeni dosyada yapılan yargılama sırasında ise davacı vekilince sunulan 24/03/2023 tarihli tam ıslah dilekçesi ile ayrıca harcı da yatırılmak suretiyle dava, haksız rekabet ve İş Kanunu 23. maddesi uyarınca tazminat davası olarak değiştirilmiş ve başlangıçta 10.000,00 TL olan talep sonucu, toplam 24.706,40 TL'ye yükseltilmiştir. Dolayısıyla dosyanın geçirdiği bu safahattan da anlaşılacağı üzere, eldeki davada taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının TTK'nın 54 vd. maddelerinde düzenlenen haksız rekabete ve İş Kanunu'nun 23. maddesinde düzenlenen yeni işverenin sorumluluğuna dayalı tazminat talep hakkının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Bu aşamada davacının İş Kanunu'nun 23. maddesinde düzenlenen yeni işverenin sorumluluğuna dayalı tazminat talebi hakkında iş mahkemelerinin görevli olup olmadığı konusunda tereddüt yaşanabilir ise de, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin birçok emsal kararı ile açıklığa kavuştuğu üzere, önceki işverenin sonraki işverenden İş Kanunu'nun 23. maddesine dayalı tazminat taleplerini incelemek konusunda ... mahkemeleri görevlidir (Yargıtay 11. HD.'nin 29/05/2015 tarih ve 2015/2138 E.- 2015/7320 K., 14/04/2016 tarih ve 2015/10622 E.- 2016/4177 K., 17/04/2017 tarih ve 2015/14346 E.- 2017/2152 K., 22/11/2017 tarih ve 2016/13197 E.- 2017/6476 K.). İşin esası yönünden yapılan inceleme ise, davacı ile dava dilekçesinde ismi geçen eski çalışanları arasında rekabet yasağı sözleşmesi bulunmadığına ve davanın eski çalışanlara karşı açılmayıp, davalı şirket aleyhine, davacının işçilerini ayartması iddiasıyla açıldığına göre, davacının haksız rekabete iddiasına dayalı davası, TTK'nın 55/1-b.3. maddesinden kaynaklanmaktadır. Anılan hüküm uyarınca, "İşçileri, vekilleri veya diğer yardımcı kişileri, işverenlerinin veya müvekkillerinin üretim ve iş sırlarını ifşa etmeye veya ele geçirmeye yöneltmek" eyleminin haksız rekabet sayılması sonucunda, yardımcı kişilerin ayartılması suretiyle sırların ele geçirilmesi ve böylece rekabette avantaj sağlanması engellenmeye çalışılmıştır. Yöneltilen kişiler maddede sayılan işçiler, vekiller veya diğer yardımcı kişilerdir. Haksız rekabet olarak nitelendirilen fiil yöneltme olduğu için anılan fiilin faili de işçiler, vekiller veya diğer yardımcı kişiler değil, yönelten kişidir. Sırlar ise üçüncü kişilerce bilinmeyen gizli bilgilerdir. Hükümde her türlü sır değil, üretim ve iş sırları korunmuştur. Üretim sırrı bir malın üretilebilmesi için gerekli bilgilerdir. İş sırları ise işletme açısından önem taşıyan bilgilerdir. Fiilin gerçekleşmesi için "yöneltmek" yeterlidir. Sırrın ifşası veya ele geçirilmesi zorunlu değildir. İş Kanunu'nun "Yeni işverenin sorumluluğu" başlıklı 23. maddesinde de süresine uymaksızın iş sözleşmesini fesheden işçi ile yeni işverenin birlikte sorumlu olduğu haller düzenlenmiştir. Buna göre "Süresi belirli olan veya olmayan sürekli iş sözleşmesi ile bir işverenin işine girmiş olan işçi, sözleşme süresinin bitmesinden önce yahut bildirim süresine uymaksızın işini bırakıp başka bir işverenin işine girerse sözleşmenin bu suretle feshinden ötürü, işçinin sorumluluğu yanında, ayrıca yeni işveren de aşağıdaki hallerde birlikte sorumludur: