12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve C.Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanıp uygulanmaması mahkemenin takdirinde olup, tebliğnamedeki “Sanığın sürücü belgesinin geri alınıp alınmayacağının değerlendirilmemesi” nedeniyle bozma öneren (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, C.Savcısının sürücü belgeli sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesinin hükmün bozulmasını gerektirdiğine; sanığın erteleme hükümlerinin uygulanmamış olmasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Dosya içeriğine göre; 15.07.2007 günü saat 16.00 sularında geçirmiş olduğu trafik kazası sonrası hayati tehlike geçirmeyecek ve vücudunda sol dizde hematom-fibula kırığı nedeniyle orta (2) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanan 01.07.1926 doğumlu mağdur ...'ın, jandarma görevlilerince alınan 06.09.2007 tarihli beyanında kazadan önce hiçbir sağlık problemi olmadığını ifade etmesi ve 21.06.2008 tarihinde ölmesi karşısında; ...'ın ölümü ile yargılamaya konu olay arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususunda araştırma yapılıp, gerekirse Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabul ve uygulamaya göre:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, asgari hadden ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık ve C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.