4. Hukuk Dairesi

Davacı M.. K.. vekili tarafından, davalı D.. E.. aleyhine 09/11/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat ile nafaka istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın manevi tazminat ve nafaka istemi yönünden reddine, maddi tazminat talebi ile ilgili red kararı boşanma öncesi kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 15/01/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 11/03/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili ile karşı taraftan davalı vekili geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince, dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesinde manevi tazminat talepleri için vekalet ücretinin ne şekilde takdir ve tayin edileceği düzenlenmiştir. Mahkemece yasaya aykırı olarak, manevi tazminat talebine ilişkin davanın reddine karar verildiğine göre, tarifenin 10/3 maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücreti hesaplanması doğru değildir. Ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.