Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Mahkeme gerekçeli kararında Borçlar Kanununun 564 ve 505. maddelerini yazıp buna göre yasalar önünde bir hak olarak kabul edilmeyen alacağın ödenmemesi nedeniyle sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması doğru bulunmamıştır. Gerekçesiyle tahrik hükmünün uygulanamayacağı tartışılmış, gösterilen gerekçe olayın oluş şekli ve dosya kapsamına göre de uygun görülmüş olup, ayrıca sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri uyarınca hüküm tesis edildikten sonra verilen ceza üzerinde "başkaca artırım ve indirim yapılmasına takdiren yer olmadığına" karar verilmiş bulunmakla bu uygulamama hali 765sayılı TCK'nun 59 ve 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesinde ifade edilen takdiri indirim nedenini kapsadığı görülmekle tebliğnamedeki karşı düşünceye katılınmamıştır. Sanık müdafiinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.