12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve müşteki tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...'nın 01.07.2009 tarihli dilekçesinde katılma isteminde bulunmasına rağmen bu konuda herhangi bir karar verilmeyen müştekinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, meydana gelen kazada yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müşteki ...'nın 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığa verilen cezanın fazla olduğuna, katılanın ise sanığa verilen cezanın yetersiz olduğuna ve kusur kabulünün yerinde olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın meydana gelen kazada hayati tehlike geçirecek ve organda devamlı işlev zayıflığı olacak şekilde yaralandığı, bu nedenle taksirle yaralama suçundan tayin edilen temel cezadan 5237 sayılı TCK'nın 89/2-a-e. maddesi gereğince yarı oranda artırım yapılması gerekirken, TCK'nın 89/3. maddesi gereğince yarı oranda artırım yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (2.) paragrafındaki "TCK'nın 89/3" ibaresinin "TCK'nın 89/2-a-e" şeklinde düzeltilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.