6. Hukuk Dairesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, hak ve nesafet esaslarına göre kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, aradan geçen zaman, döviz kuru, kiralananın konumu nazara alındığında son ödenen kira bedelinin rayicin altında kaldığını, bu nedenle kiranın hak ve nesafet kurallarına göre belirlenerek 01.07.2013 tarihinden itibaren yıllık kira bedelinin 300.000 TL den aşağı olmamak üzere mahkemece belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili talep edilen kiranın fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşme 01.07.2003 başlangıç tarihli olup, on yıl müddetlidir. Davacı kiraya veren 01.04.2013 tarihinde gönderdiği ve aynı gün davalıya tebliğ edilen ihtarın ikinci maddesinde kira bedelinin çok düşük kaldığını, taraflar arasında kira ilişkisi devam edecek ise yıllık kira bedelinin 350-400 bin TL den az olmayacağını bildirmiş, aynı ihtarın üçüncü maddesinde de kira tespiti davası açma hakkı saklı kalmak kaydıyla TBK 347 maddesi hükmüne göre sözleşmeyi feshettiğini bildirmiştir. Davalı kiracı, 03.06.2013 tarihli cevabi ihtarında davaya konu taşınmazda kiracı olarak kalmaya devam edeceğini bildirmiş, cevabi ihtar üzerine davacı kiraya veren eldeki bedel tespiti davasını açmıştır. Mahkemece TBK'nın 347/1 maddesinin 6101 sayılı yasanın geçici 2. maddesi gereği TBK'nın yürürlüğe girdiği tarih olan 01.07.2012 tarihinden iki yıl sonra yürürlüğe gireceği bu nedenlerle taraflar arasındaki kira ilişkisinin aynı şartlarla bir yıl daha uzadığı davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davacının eldeki davada tahliye istemi bulunmamaktadır.

TBK'nın 347 maddesi konut ve çatılı iş yeri kiralarında sözleşmenin sona ermesini düzenlemekte olup davacının sözleşmeyi feshedip davada tahliye istemi bulunmadığına göre belirtilen maddenin olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. Davalı kiracı çektiği ihtarla kiracı olarak kalmak istediğini bildirmiş, davacıda devam eden kira ilişkisinde bedel tespiti isteminde bulunmuştur. O halde işin esasının incelenerek kira bedeli konusunda tespit hükmü vermek gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.