Esas No
E. 2014/2175
Karar No
K. 2014/3891
Karar Tarihi
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Hukuk Alanı
Borçlar Hukuku
Aramaya Dön
YARGITAY

6. Hukuk Dairesi

E. 2014/2175 K. 2014/3891 T.
Karar Sonucu BOZULMASINA
Resmî Atıf Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/2175, K. 2014/3891, T. 27.03.2014
PDF DOCX UDF
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Hukuk Dairesi
Esas No
2014/2175
Karar No
2014/3891
Karar Tarihi
27.03.2014
Dava Türü
Hukuk
Hukuk Alanı
Borçlar Hukuku
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Karar Metni Tam metin · resmî kaynaktan

6. Hukuk Dairesi         2014/2175 E.  ,  2014/3891 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2012/149-2013/247

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının taşınmazı turistik dinlenme tesisi olarak yine kendisine ait mağaza ve tesisi ile birlikte kullanmakta iken 2009 yılında mağaza bölümünü terk edip başka bir yere taşındığını ancak market çay ocağı ve bahçesini ise kendilerine rakip olma ihtimalini bertaraf etmek için boşaltmadıklarını, taşınmazın davalı tarafından fiilen kullanılmadığı halde çok cüzi bir bedelle kiracılık ilişkisinin devam ettiğini, kendisinin de aynı yerde akaryakıt istasyonu işlettiğini, davalının kiracılığının devam etmesi nedeniyle taşınmazı tam olarak kullanamadığını, rekabet etme zorunluluğu ve şirketin gelirlerindeki azalmalar nedeniyle işyerini büyütmek istediğinden taşınmaza ihtiyacı olduğunu, sözleşmenin yenilenmeyeceğini ihtarla davalıya bildirdiklerini, kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ise, davanın süresinde açılmadığını, gönderilen ihtarda ihtiyaç iradesinin bulunmadığını, ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının ihtiyaç iddiasının zorunlu ve objektif olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.01.2001 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralanan “market, çay ocağı ve bahçesi” olarak tanımlanmıştır. Her ne kadar mahkemece mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporu alınmış ise de; dosya kapsamından kiralananın galip vasfı anlaşılamamaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın çözümü için öncelikle kiralananın galip vasfının belirlenmesi ve kiralananın TBK genel hükümlerine mi, yoksa 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunun konut ve çatılı iş yeri kiralanmasına ilişkin hükümlerine mi tabi olduğu konusunda uzman bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınması ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Mevzuat & Etiketler
BOZULMASINA Yargıtay Hukuk Borçlar Hukuku 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu K6100 md.3
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog