2. Ceza Dairesi

... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Söke Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.01.2023 tarihli ve 2022/9906 Soruşturma No.lu iddianamesi ile, sanıklar hakkında katılanlara ait olan evlerinin önünde park hâlinde bulunan 09 ... ... plakalı ... marka gri renkli aracı haksız yere elde bulundurulan anahtarla çalmak şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2023/53 Esas, 2023/316 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 143 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanıklar ... ile ...'ın tutukluluk hâllerinin devamına karar verilmiştir. 3. Anılan mahkûmiyet hükümlerin katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2023/1513 Esas, 2023/1780 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; cezanın üst hadden verilmesi ve sanıklardan ...'in de tutuklanması gerektiğine ilişkindir. B. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; istinaf hükmünün soyut ifadelerden ibaret olduğuna, soruşturma aşamasında müdafisiz alınan ifadenin hükme esas alınamayacağına, müvekkilinin hiçbir şekilde suça iştirak etmediğine ve lehe hükümlerin uygulanmamasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. C. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kısa karar ile gerekçeli kararın birbirinden farklı olduğuna, kısa kararda taklit anahtardan bahsedildiğine, gerekçeli kararda ise haksız yere elde bulundurulan anahtardan bahsedildiğine, müvekkilinin suç işlediğine dair delilin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine, alt sınırdan fazla uzaklaşılması neticesinde orantılılık ilkesine aykırı davranıldığına ve takdirî indirim nedenlerinin uygulanmamasının usûl yasaya aykırı olduğuna dairdir. D. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında soruşturma aşamasında toplanan delillerin hukuka aykırı delil olduğuna, müdafisiz alınan kolluk beyanının hükme esas alınamayacağına, istinaf hükmünün gerekçesiz olduğuna, sanığın eyleminin hırsızlık suçunun maddi ve manevi unsurlarını taşımadığına, çalıntı aracın değerinin bilirkişi marifetiyle tespit edilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanıkların, katılanın sanıklardan ...'in aracında iken düşürmüş olduğu anahtarı bulup bu anahtarla katılana ait aracı bulunduğu yerden iştirak iradesi içerisinde çaldıklarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Soruşturma aşamasında müdafisiz ifadelerinde ve sonrasındaki savcılık ve kovuşturma ifadelerinde suçlamayı sanıklar kısmen kabul etmişler, 22.11.2022 tarihli CD inceleme çözüm ve araştırma tutanağı, 23.11.2022 tarihli telefon inceleme tutanağı, 23.11.2022 tarihli CD inceleme çözüm tutanakları dava dosyası içerisindedir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanıkların mahkeme ve savcılık huzurundaki savunmaları, katılanın anlatımları ve dosya içerisindeki tutanaklar dikkate alındığında atılı hırsızlık suçunun sanıklar tarafından iştirak iradesi içerisinde işlendiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediği gibi gösterilen gerekçeye göre sanıklar hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde, sanıkların Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan ifadelerinin içeriğinin kolluk aşamasındakilerle aynı olması karşısında, bu ifadelerin hükme esas alınmasında, suç saati göz önüne alındığında sanıklardan ...'in de olay esnasında tüm aşamalarda diğer sanıkların yanında bulunması, aracın satılacağı kişinin de yine ...'in cep telefonundan aranması ve hastaneye gitmek için araca bindiği savunmasına rağmen hastaneye başvuru kaydının bulunmaması hususları karşısında, sanık ...'in diğer sanıklarla iştirak iradesi içerisinde olduğuna dair mahkemenin kabulünde, sanıkların pişmanlığını görmeyen ilk derece mahkemesinin takdiri indirim sebepleri uygulanmamasına dair kanaatinde, aracın tahmini değerinin katılan beyanı ve mevcut piyasa koşulları göz önüne alındığında mahkemece doğru değerlendirilerek orantılılık ilkesine uygun şekilde cezada artırım yapılmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2023/1513 Esas, 2023/1780 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.