8. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında fuhşa teşvik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelendiği ve denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine, aynı maddenin yedinci fıkrası uyarınca verilen infaz kararına karşı itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhşa teşvik suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2014 tarihli kararı ile; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, fuhşa teşvik suçundan ise hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, verilen karar 24.01.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işlenmesi nedeniyle Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2015 tarihli kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasına; fuhşa teşvik suçundan ise verilen hapis cezasının infazına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanık ile mağdurun gayri resmi olarak birlikte yaşadıkları, sanığın mağduru para karşılığında erkeklerle ilişkiye girmesi için zorladığı ve karşılığında paralar aldığı ve olay günü mağdurun bir müşteriye gitmek istememesi üzerine, sanığın mağduru saçından sürükleyerek ve yumrukla vurarak zorla araca bindirdiği, aracın kapısını kilitlediği, mağdurun biber gazı sıkarak sanığın elinden kurtulduğu ve bu suretle sanığın atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir. 2. 30.01.2014 tarihli tutanakta, kavga olayı ihbarı üzerine olay yerine giden kolluk sanıkla mağdurenin kavga ettiği, mağdurenin yüzünde ve elinde kanama olduğu, darp edilmiş olduğu ve baygınlık geçirmesi nedeniyle hastaneye kaldırıldığı, olay yerinden mağdurenin beyanında belirttiği ağzı açık bir adet biber gazı bulunduğu yazılıdır. 3. 30.01.2014 tarihli Mersin Toros Devlet Hastanesi raporuna göre, mağdurenin yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin tespit edildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Fuhşa teşvik suçu yönünden; Sanık hakkında fuhşa teşvik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelendiği ve denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine, aynı maddenin yedinci fıkrası uyarınca verilen infaz kararına karşı itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. 2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden; Sanığın eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği nazara alınıp sanık hakkında ceza tayin olunurken 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen müştekinin anlatımları, bu anlatımları destekleyen adli rapor, olay tutanağı ve sanığın inkara dayalı savunmaları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların eleştiri hususu dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazı reddedilmiştir. V. KARAR A. Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince REDDİNE, B. Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2015 tarihli kararında sanığın temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.