1. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08.10.2019 tarih, 2019/8313 Esas, 2019/18045 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verilen İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2023 tarih, 2019/1089 Esas, 2023/754 Karar sayılı kararıyla;

a)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

b)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanıkların temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

1.Müşteki Canberk ile sanık ... arasında önceden beri husumet bulunduğu, olay tarihinde sanıkların birlikte müştekinin bulunduğu sokağa gittikleri, sanık Serdarın azmettirmesi ile sanık ... ve temyiz incelemesi dışı ...'ın önce tabanca kabzası ile vurarak daha sonra da kaçan müştekinin peşine düşerek ...'ın "sık" talimatı üzerine ...'ın ateş ederek sol ayağında kemik kırılmasına yol açacak şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.

2.Müşteki hakkında İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 25.11.2011 tarihli; " Şahsın yapılan muayenesinde; sol ayak bileği iç kısımda tabana doğru yayılan ödem olduğu, desteksiz yürüyebildiği, Arızasının; Kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, Basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI, Kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisi AĞIR (4) derecede olduğu kanaatini bildirir rapordur." görüşünü içeren raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Sanıkların savunmaları, müşteki ve tanıkların beyanları, İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporu, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlenip aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre yarı oranında ceza artırımı uygulanarak belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasında aynı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 oranında artırım yapıldığı belirtilmiş olmasına rağmen yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılarak hatalı hesaplanma suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2023 tarih, 2019/1089 Esas, 2023/754 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.