12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 49/2. maddesinde, hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının, kısa süreli hapis cezası olduğunun belirtildiği, 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinde ise, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı hâlinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir hâlinde uygulanmayacağının belirtildiği, bu kapsamda sanık hakkında tayin edilen cezanın kısa süreli hapis cezası olması karşısında, sanık hakkında tayin edilen cezanın süre itibari ile adli para cezasına çevrilmesine mani bir durumun bulunmadığı gözetilmeksizin “Sanığın eylemi bilinçli taksir ile işlediği anlaşıldığından TCK'nın 50/4. maddesi gereğince sanığın kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezası ile ilgili TCK'nın 50/1. maddesinin uygulanmasına kanunen yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 50. maddesi uygulanmamış ise de; bilinçli taksirle ve tam kusurlu olarak olaya sebebiyet veren sanığın, işsiz olduğu ve gelirinin bulunmadığı dikkate alındığında; sanık hakkında paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.