8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2010 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2010 tarihli ve 2010/44 Esas, 2010/562 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında aynı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 229 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 25.12.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

3.Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasten ... bir suç işlemesi nedeniyle Erzincan Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2013 tarihli ve 2013/76 Esas, 2013/127 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/520 Esas, 2015/588 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanunu'nun 229 uncu maddesinin birinci fıkrası,ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Bu kararın katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli kararı ile "CMK.nın 231 ... maddesinin 11 fıkrasına göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141 ... maddesinin üçüncü fıkrası,

CMK.nın 34 ve 230 uncu maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 ..., 2013/8-830 Esas ve 2014/502 sayılı Kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı ... görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı ... bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hükmün kurulmasına " karar verilmiştir.

5.Bu bozma ilamından sonra, Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli 2021/242 Esas, 2021/865 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğu dilencilikte araç olarak kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 229 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6.Bu kararın da katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.04.2022 tarihli kararı ile '' 08.01.2010 tarihli olay tutanağı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanığın suçu inkara yönelik istikrarlı savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kızı ...'i dilendirdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunmasına'' karar verilmiştir.

7.İkinci bozma ilamından sonra, Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2022 tarihli 2022/488 Esas, 2022/547 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğu dilencilikte araç olarak kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynen açıklanması gerektiği, suçun unsurlarının oluştuğu ve ... olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın ... kızı ...'i, temyiz dışı sanık Kader'in de çocukları ... ve ...'yi dilencilikte araç olarak kullandırırken suçüstü yakalandıkları iddiasına ilişkindir.

2.8.1.2010 tarihli tutanakta ev ev gezmek suretiyle dilenen temyiz dışı sanık Kader'in bir şey çalmadıklarını, sadece dilendiklerini söylediği, ..., ... ve ... adlı çocukların da yanında olduğu yiyecek istemek suretiyle dilendikleri, üzerlerinde paraya rastlanmadığı anlaşılmıştır.

3.Sanık savunmasında kendisinin ve çocuklarının geçimini sağlamak için merdiven sildiğini, dilencilik yapmadığını, çocuklarına da yaptırmadığını, işe gittiğinde kızının kendisinden habersiz gittiğini, polisler kızını teslim edince olaydan haberdar olduğunu beyan etmiştir.

4.Mağdure ... beyanında olay günü diğer sanık ve mağdurlarla karşılaştığını, onların dilencilik yaptıklarını, ... suçunun onların yanında bulunmak olduğunu, annesinin çalıştığını, dilenmesi için bir sebep olmadığını ve dilenmesi için baskı da yapmadığını belirtmiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanığın aşamalardaki istikrarlı beyanları, 08.01.2010 tarihli tutanak, mağdure ...'in beyanları ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın dilencilik yaptırırken görülmediği, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin ... olmadığı anlaşılmakla mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2022 tarihli 2022/488 Esas, 2022/547 Karar sayılı kararı katılan vekilinin temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde karar verildi.