9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 Tarih 2021/8 Esas 2021/197 Karar Sayılı ilâmıyla sanık hakkında "Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı " suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 39 uncu maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109 uncu maddenin birinci fıkrası, 109 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 109 uncu maddenin beşinci fıkrası, 39 uncu maddenin birinci fıkrası ve 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 Tarih 2021/8 Esas 2021/197 Karar sayılı ilâmının temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/484 Esas, 2022/4616 Karar sayılı kararı ile "Mağdur ve sanık beyanları, sanık ...'nin, sosyo kültürel durumu gereği aile içerisindeki sosyal konumu, yaşadığı çevrede geçerli toplumsal koşullar ve tüm dosya içeriğine göre atılı suça bilinçli katılımının bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi," Kanuna aykırı bulunarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/280 Esas, 2022/358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sübutun gerçekleşmesi nedeniyle sanığın atılı suçlardan cezalandırılması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR "Suç tarihinde sanık ...'in isteği ve girişimi ile kızı olan mağdur ...'in, ... ... ile evlenmeye zorlandığı, mağdurun annesi olan ...'nın ise bu duruma bilinçli ve istekli bir katılımı olmadığı, sanığın aşamalarda alınan beyanlarında istikrarlı bir şekilde mezkur suçun işlenişine rızası olmadığı ve bunu engellemek içinde olay tarihindeki eşine bir etkide bulunamadığını beyan ettiği görülmüştür. Sanığın beyanlarını destekleyen mağdurun aşamalardaki beyanları ve içinde bulunulan toplumsal yaşam koşulları sanık ...'nin aile içerisindeki sosyal konumu ve tüm dosya içeriğine göre atılı suça bilinçli katılımının bulunmadığı nazara alındığında ve sanık hakkında isnat edilen TCK 39 maddesi kapsamında suçların işlenmesine ilişkin kastının bulunmaması nedeniyle bilinçli bir iştirakinin oluşmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca sanık ...'nın üzerine atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir " IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi hüküm gerekçe içeriği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinde bir hukuka aykırılık görülmemiş; bu nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları reddedilmiştir. Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/280 Esas, 2022/358 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.