2. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.11.2015 tarihli ve 2015/4683 Esas numaralı iddianame ile; "sanığın suç tarihinde gündüz vaktinde şikâyetçi ...'nın işlettiği iş yerine gelip alışveriş yapıyormuş gibi yaparak şarja takılı bulunan 1.000,00 TL değerindeki cep telefonunu alıp gittiği" iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/631 Esas, 2016/676 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 62. ve 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, "verilen cezayı temyiz ettiğine" ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın suç tarihinde gündüz sayılan zaman diliminde şikâyetçi ...'ın işlettiği iş yerine müşteri görünümünde girdiğinin, çerez sipariş edip dükkanda tek olarak bulunan şikâyetçi ... çerez doldururken, kasada şarjda bulunan şikayetçi ... üzerine kayıtlı, şikâyetçi ...'nın kullandığı Samsung S4 marka cep telefonunu çalıp gittiğinin ve tanımadığını beyan ettiği bir başka şahsa sattığının ve suça konu telefonun iade edilmediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, şikâyetçilerin soruşturma aşamasında ifadelerinin alındığı tespit edilmiştir. 29.09.2015 tarihli CD İzleme Tutanağı dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas teşkil eden mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın temyiz sebebi reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/631 Esas, 2016/676 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.